Σχέσεις των παιδιών με τον παππού και τη γιαγιά | e-gynaikes.gr

Σχέσεις των παιδιών με τον παππού και τη γιαγιά

Δημοσιεύθηκε 10/01/2016

Ο παππούς και η γιαγιά κατέχουν μια σημαντική θέση στη ζωή του παιδιού και συνήθως αναπτύσσουν μια μοναδική επικοινωνία με το παιδί.Είναι πολύ πιο χαλαροί σε σύγκριση με τους γονείς του παιδιού και μπορούν να χαρούν τα παιδιά χωρίς να έχουν τη βασική ευθύνη για την τήρηση ορίων και την ανατροφή τους.

Νιώθουν ότι βρίσκονται σε μια φάση που μπορούν να επιτρέψουν στον εαυτό τους να είναι πιο χαλαροί και ελεύθεροι στην έκφραση των συναισθημάτων τους, ενώ μπορεί να ήταν πιο συγκρατημένοι όταν μεγάλωναν τα δικά τους παιδιά.
Συνήθως, προσπαθούν να συμβιβάσουν τα πράγματα και να βρουν λύσεις αποφεύγοντας τις συγκρούσεις. Αυτό δημιουργεί στους γονείς την εντύπωση ότι ο παππούς και η γιαγιά «χαλάνε» τα παιδιά και καταστρέφουν ότι χτίζουν οι γονείς.





Ωστόσο, ας μην ξεχνάμε ότι είναι ένα σημαντικό βίωμα για τα παιδιά οι εμπειρίες που έχουν με τον παππού και τη γιαγιά, καθώς κουβαλούν πολλές εμπειρίες που μπορούν να μοιραστούν με τα εγγόνια τους αλλά και πολιτισμικές αξίες που τους μεταφέρουν. Η επαφή αυτή προσφέρει πολλά στα παιδιά αλλά και στον παππού και τη γιαγιά. Για αυτό σίγουρα η λύση δεν είναι να στερούμε από τα παιδιά τον παππού και τη γιαγιά… έχουν μεγάλη ανάγκη από αυτή τη σχέση και από όσα προσφέρει στα παιδιά: τα παιδιά έχουν ανάγκη από έναν σύμμαχο, από λίγη κατανόηση, από κάποιον που δεν τους χαλάει τα χατίρια και από κάποιον που θα τους αφήσει λίγο να ξεφύγουν από τα πρέπει…





Όλα αυτά τα έχει ανάγκη το παιδί… καλώς ή κακώς οι γονείς καλούνται να κρατήσουν τις ισορροπίες και να φροντίσουν ώστε να μην χαθούν τα όρια. Οι γονείς βάζουν όρια και οι γονείς παίρνουν τις πρωτοβουλίες για την ανατροφή των παιδιών τους. Οι γονείς θα πρέπει να βάζουν όρια τόσο στα παιδιά όσο και στον παππού και τη γιαγιά, ενώ θα πρέπει να εξηγήσουν στον παππού και τη γιαγιά ότι αυτοί αποφασίζουν για τον τρόπο διαπαιδαγώγησης του παιδιού, δείχνοντας ότι από την αρχή βάζουν οι ίδιοι τα όρια και δεν θα πρέπει να τους υποδεικνύουν τι πρέπει να κάνουν ούτε να κριτικάρουν την αυστηρότητα των γονιών, κυρίως όταν είναι μπροστά το παιδί.





Επίσης, τους εξηγούν ότι το παιδί χρειάζεται μια σταθερή και όμοια συμπεριφορά από όλους για αυτό δεν θα πρέπει να έχουν προς το παιδί μια συμπεριφορά που θα διαφέρει πολύ από τη συμπεριφορά των γονέων.

Πηγή : papadopsixologos.blogspot.gr